Zegar słoneczny z kompasem w renesansowym stylu luksusowy prezent

Renesansowy zegar słoneczny z kompasem i pionem

Mosiężny przyrząd łączy kompas, rozkładany zegar słoneczny i pion ułatwiający ustawienie. Bogata ornamentyka oraz zamykana obudowa nadają mu wygląd dawnego instrumentu astronomicznego.

Zegar słoneczny inspirowany historią Marii Cunitz

Nazwa Urania Propitia nawiązuje do dzieła śląskiej astronomki Marii Cunitz. Ta ciekawostka wzbogaca opis produktu, ale najważniejszy pozostaje jego wyrazisty renesansowy charakter. To prezent dla podróżnika, astronoma, żeglarza lub kolekcjonera.

Dane techniczne

Wymiary: wysokość 2,8 cm, średnica 8,4 cm

Materiał: mosiądz i szkło

Wykończenie: styl renesansowy

W zestawie: pudełko

Stan: nowy

Grawer typowy, w cenie 38 zł, kliknij na ten napis

H45  Maria Kunic (Cunitz, Cunitia) to astronomka urodzona w XVII wieku w Wołowie na Dolnym Śląsku. Jej największe dzieło to Urania propitia, w którym rozwiązała „problem Keplera” i umieściła efemerydy faz Wenus. Miała męża Eliasza, z którym prowadziła badania astronomiczne. Utrzymywała korespondencję z takimi uczonymi, jak Jan Heweliusz czy Johann Albrecht Portner. W Świdnicy postawiono na jej cześć pomnik, jej imieniem nazwano szkołę i ulicę oraz obchodzono czterechsetne urodziny. Maria Kunic to najsławniejsza kobieta - astronom, urodzona na początku XVII wieku w Wołowie, miejscowości położonej niedaleko Wrocławia. Mało kto zna tę zacną postać, mimo że była ona jednym z najtęższych umysłów swojego pokolenia i pozostawiła pokaźny dorobek naukowy. Jako dziecko mieszkała na świdnickim rynku w domu „Pod Złotym Chłopakiem”, przed którym do dziś stoi ławeczka z rzeźbą przedstawiającą Marię trzymającą swoje najsłynniejsze dzieło Urania propitia, co znaczy po prostu „przystępna astronomia”. Dzieło to zostało wydane w dwóch językach: po niemiecku i po łacinie, oraz podzielone na 23 rozdziały. Liczy 500 stron. Maria Kunic powtórnie opracowała w nim tablice astronomiczne Keplera, naniosła na nie poprawki, dokonała uzupełnień i uprościła je, wykorzystując metodę pomijającą logarytmy. W dziele tym znalazła się także nowość, którą stanowią efemerydy faz Wenus. Śląska Atena, bo tak nazwano Marię Kunic, w okresie swojej działalności naukowej prowadziła wspólnie z mężem korespondencję z takimi uczonymi, jak Jan Heweliusz czy Ismaël Boulliau. Korespondowała także z Johannem Albrechtem Portnerem z Ratyzbony oraz z sekretarzem królowej Polski, Pierre’em Desnoyersem, jednak jej listy nie zostały jeszcze do końca zbadane i być może wiele wciąż czeka w tej kwestii na odkrycie. Maria Kunic urodziła się około 1610 roku w Wołowie, a zmarła w 1664 roku w Byczynie (Pitschen).